+48 533 19 39 40 kontakt@terapia-lodz.pl
Ewa Olszewska - Dutkiewicz
Psycholog,
Specjalista Psychoterapii Uzależnień
Łódź, Kraków
Ewa Olszewska - Dutkiewicz Fotografia

Nazywam się Ewa Olszewska - Dutkiewicz,
zapraszam do zapoznania się z moją stroną.

Jeśli potrzebujesz pomocy zadzwoń lub napisz

+48 533 19 39 40

kontakt@terapia-lodz.pl

logotyp

O mnie

Ewa Olszewska-Dutkiewicz – magister psychologii o specjalności psycholog kliniczny, Certyfikowany Specjalista Psychoterapii Uzależnień. Absolwentka Uniwersytetu Łódzkiego Wydziału Nauk o Wychowaniu oraz Kulturoznawstwa. Członek Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Stowarzyszenia Łódzki Inkubator Psychoanalityczny. Współpracowała z Polską Federacją Psychoterapii.
Ukończyła Studium Pomocy Psychologicznej i Studium Terapii Uzależnień, a także Kurs Psychologii Zorientowanej na Proces.

Doświadczenie zawodowe zdobyła pracując w Poradni Leczenia Uzależnień w Miejskim Ośrodku Profilaktyki i Terapii Uzależnień, a później Miejskim Centrum Zdrowia Publicznego w Łodzi oraz w Krakowskim Centrum Terapii Uzależnień. Swoją pracę regularnie poddaje superwizji, pracuje zgodnie z kodeksem etyczno-zawodowym psychologa.

logotyp

Czym się zajmuję

Pojęcie „psychoterapia” oznacza dosłownie leczenie duszy - pochodzi z greckiego określenia psyche (dusza) i therapein (leczyć). Jest to proces, którego celem jest zmiana, oznacza ona ulgę w cierpieniu, poczucie lepszego rozumienia siebie i radzenia sobie z trudnościami, rozwój osobisty.

Terapia uzależnień to w pierwszym etapie zbudowanie stabilnej abstynencji, a w kolejnych rozwiązywanie specyficznych dla klienta problemów osobistych, które pozostawione mogłyby prowadzić do nawrotu choroby.

Terapia dla osób będących członkami rodzin osób uzależnionych koncentruje się na zwiększeniu umiejętności radzenia sobie w tej trudnej sytuacji i relacji, a także uporaniu się z własnymi przeżyciami z przeszłości, które wpływają na obecne funkcjonowanie.

Pracuję z osobami uzależnionymi i ich rodzinami oraz z osobami doświadczającymi przemocy domowej. Prowadzę sesje diagnostyczne, motywujące do terapii, psychoterapeutyczne i interwencyjne. Udzielam także konsultacji w języku niemieckim i angielskim oraz przez Skype.

Indywidualne sesje terapeutyczne trwają 50 minut. Odbywają się w prywatnym gabinecie (w okolicy osiedla Dąbrowa w Łodzi) zapewniającym intymność, poufność i poczucie bezpieczeństwa.

logotyp

Dowiedz się więcej

Uzależnienie to choroba. Wyróżnia się uzależnienia od substancji (np. alkoholu, narkotyków, leków, nikotyny) oraz uzależnienia behawioralne (od zachowania np. gier hazardowych, zakupów, seksu, pracy). Osoba uzależniona odczuwa silną potrzebę wykonywania danej czynności (np. picia alkoholu, zażywania narkotyków, grania hazardowego), jednocześnie ma trudności w kontrolowaniu jej: trudno jej przestać, kiedy zacznie, robi to mimo to, że nie planowała albo używa większą ilość alkoholu, narkotyków lub na grę wydaje więcej pieniędzy niż zakładała. Przedmiot uzależnienia staje się dla takiej osoby bardzo ważny - często rezygnuje ze swoich zainteresowań, planów, wartości, kontaktów z ważnymi osobami po to, aby więcej czasu czy pieniędzy przeznaczyć na wykonywanie danej czynności – priorytetem staje się np. napicie się alkoholu. Osoba uzależniona zwykle nie zauważa konsekwencji swoich zachowań, bagatelizuje spostrzeżenia najbliższych, nie widzi związku pomiędzy uzależnieniem a problemami zdrowotnymi, zawodowymi czy społecznymi, a nawet jeśli go dostrzega to często wybiera aktywne uzależnienie.

Współuzależnienie to forma przystosowania do trudnej, długotrwałej sytuacji związanej z uzależnieniem bliskiej osoby. Osoba współuzależniona jest skoncentrowana na swoim partnerze, ma przekonanie, że wyjście tej osoby z nałogu rozwiąże wszelkie problemy. Konsekwencją takiego myślenia jest uzależnienie swoich potrzeb, uczuć, planów od osoby uzależnionej. Współuzależnienie wiąże się z ograniczeniem w sposób istotny swobody wyboru postępowania, prowadzi do pogorszenia własnej sytuacji i utrudnia zmianę położenia na lepsze.

Syndrom Dorosłego Dziecka Alkoholika (DDA) to zespół utrwalonych w dzieciństwie cech osobowości, sposobu przeżywania i schematów myślenia charakterystyczny dla osób, które wychowywały się w rodzinie z problemem uzależnienia. Jest to rodzaj przystosowania, który utrudnia takiej osobie swobodne funkcjonowanie w obecnym środowisku psychospołecznym, powoduje między innymi poczucie izolacji, niedostosowania, trudności w budowaniu relacji i odnalezienia się w rolach życiowych, niejasność uczuć i potrzeb, nieadekwatny obraz siebie, czy trudności z określeniem celów.

Przemoc domowa to zjawisko oparte na długotrwałym, powtarzalnym, celowym działaniu jednej osoby w rodzinie (sprawca przemocy) w kierunku drugiej osoby (osoba doświadczająca przemocy). Celem działań sprawcy przemocy jest uzyskanie władzy i przewagi nad drugą osobą poprzez krzywdzenie jej. Konsekwencją tych działań dla osoby doświadczającej przemocy jest cierpienie fizyczne i psychiczne, brak poczucia bezpieczeństwa, ograniczenie różnorodności zachowań, nieumiejętność wyjścia z sytuacji i zadbania o swoje potrzeby, często przeżywany lęk i poczucie winy. Wyróżnia się przemoc fizyczną (np. popychanie, obezwładnianie, bicie, kopanie, duszenie), przemoc psychiczną (np. wyśmiewanie, poniżanie, zawstydzanie, grożenie), przemoc seksualną (np. nieakceptowane pieszczoty, gwałt, zmuszanie do seksu z osobami trzecimi, wyśmiewanie zachowań seksualnych), przemoc ekonomiczną (np. odbieranie zarobionych pieniędzy, uniemożliwianie podjęcia pracy lub rozwoju zawodowego, zmuszanie do zaciągania kredytów).